دریاچه عمارت -سراب عباس آباد-ـ سرچشمه ی بُلاغ وسرچشمه ی پنجه علي(دشت گیتو 2)

دریاچه عمارت -سراب عباس آباد -سرچشمه ی بُلاغ وسرچشمه ی پنجه علي

شیب دشت گیتو از شرق به غرب است و آن چه باعث آبادانی آن شده است سرچشمه های پرشماری است که از مشرق منطقه شروع می شود و با پیوستن به یکدیگر رودخانه ی پر آب کزاز (Kaz,zaaz) می سازد. رودخانه ی کزاز دشت گیتو را جان می بخشد و روستاهای بسیاری را سیراب می کند. سرچشمه ی اصلی رودخانه، سراب عمارت یا به اصطلاح محلی، دریاچه ی عمارت است که در شرقی ترین بخش دشت واقع شده است.

ددریاچه ی عمارت تقریباً دو هکتار مربع مساحت دارد و چشمه هایی جوشان از جای جای بسترش فوران می کند. سطح آب را گل ها و گیاهان آبزی پوشانده

بقیه درادامه مطلب

ادامه نوشته

دشت گیتو ( شازند، قلب تپنده ی دشت گیتو و آستانه زیارت گاه و تفرج گاه(ولی اله شمشیربندی)

شازند، قلب تپنده ی دشت گیتو

در شهریور ماه 1317 خورشیدی آخرین پیچ خط آهن سراسری ایران در نزدیکی ایستگاهی پیچیده شد که به نام فوزیه ـ همسر مصری ولی عهد آن روز و محمدرضا شاه سال های بعد ـ نامگذاری شده بود. مرتفع ترین نقطه ی راه آهن ایران جایی بین ایستگاه فوزیه (سمیه امروز) با 1830 متر ارتفاع نسبت به سطح دریا واقع است. این منطقه در جنوب ادریس آباد قرار دارد. ادریس آباد، همان روستایی است که پس از گشایش ایستگاه راه آهن، شازند نام گرفت و کم کم تبدیل به شهر شد. به یمن عبور این راه آهن، پهنه ی گیتو نیز دگرگونی های نیکو پیدا کرد. از جمله کارخانه ی قندی که در استان مازندران و شهرستان شاهی (قائم شهر امروز) دایر بود به علت بازده بسیار کم، از آنجا جمع آوری و به شهر نوبنیاد شازند آورده شد. این کارخانه ی قند که اشکودا نام داشت و دستاورد ِ مهندسان ِ چک بود در آبان ماه سال 1317 خورشیدی شروع به کار کرد و امروز هم فرآورده ی آن یکی از بهترین قندهای ایران است.

ادامه درادامه مطلب

ادامه نوشته